Budka Suflera powstała w 1969 roku z inicjatywy wokalisty Krzysztofa Cugowskiego. Nazwa została wylosowana ze słownika polsko – angielskiego na chybił trafił. W skład grupy wchodzili: gitarzysta Krzysztof Brozi, basista Janusz Pędzisz i perkusista Jacek Grün (później dziennikarz prasowy). Zespół wykonywał utwory Johna Mayalla, Hendrixa i Led Zeppelin. Po dokonaniu kilku nagrań dla radia i kilkunastu koncertach grupa przestała istnieć.

Po rozpadzie Cugowski dołączył do zespołu swojego szkolnego kolegi Romualda Lipko Stowarzyszenie Cnót Wszelakich. Grupa przyjęła jednak nazwę Budka Suflera. W skład zespołu wchodzili ponadto: gitarzysta Andrzej Ziółkowski i perkusista Ryszard Siwiec. Występowali w tym składzie do wiosny 1971 roku, kiedy to Cugowski podjął studia. Grupa czekała na powrót wokalisty pracując w teatrze im. Osterwy grając muzykę w spektaklu Fredry „Gwałtu co się dzieje”. Sukces przedstawienia był na tyle duży, że dość długo Budka Suflera mogła trwać bez frontmana. Podczas grania w teatrze zmieniali się perkusiści. Najpierw grał Waldemar Ziółkowski, a potem Zbigniew Zieliński. Skład uzupełniał Leszek Wijakowski znany z występów w grupie Minstrele.Punktem zwrotnym w karierze młodych muzyków okazał się pomysł wieloletniego przyjaciela Budki Jerzego Janiszewskiego na nagranie polskiej wersji utworu „Ain’t No Sunshine” z repertuaru Bill’a Withersa.